De lerende docent

In ontmoeting de volgende stap te zetten

Expeditie Binnenste buiten (sessie 6) #curriculumontwerp

sessie 6Op de agenda staan: de verschillende meningen op tafel krijgen rondom basisdidactiek en over de mate van vernieuwing die nodig is, over waarin we onderscheidend willen zijn.

We starten met een uitleg van dit model:

Deep Democracy Jitske Kramer

 

Vervolgens geeft een onderwijskundige onze didactische uitgangspunten (vorige keer geformuleerd) een naam. De punten die wij hebben geformuleerd vallen onder het “Sociaal constructivisme”. Een aantal kernbegrippen van het sociaal constructivisme die terug te vinden zijn in onze uitgangspunten:

  • Leren is een actief proces
  • Kennis ontstaat door interactie met anderen (interactiedenken)
  • Kennis wordt gedeeld met anderen
  • Leren is een proces van kennis construeren
  • Een nieuwe constructie wordt gebouwd op voorkennis
  • Het leren vindt steeds meer plaats onder eigen verantwoordelijkheid. Van gedeelde sturing naar zelfsturing.
  • Het is van belang om te leren in een betekenisvolle context. Dat vraagt om een rijke leeromgeving.

De rest van de tijd besteden we aan “het gesprek op voeten”. Een techniek die ik herken van Deep Democracy.

Het doel (pg 83): Het is een actieve en vaak leuke manier om snel met elkaar allerlei invalshoeken te delen. Bovendien wordt het gemakkelijker om zelf vrij te exploreren, en ht met meerdere opmerkingen eens te zijn. Het is een gespreksvorm die geschikt is voor een eerste verkenning, maar ook om tegenstellingen beter te onderzoeken en zelfs besluiten te nemen.

Uitvoering (pg 84) Het gesprek op voeten gaat als volgt: iedereen staat in een kring en iemand opent het gesprek door naar voren te stappen en een opmerking te maken naar aanleiding van de vraag die er ligt. Iedereen die zich herkent in de opmerking gaat achter de persoon staan. Mensen die iets anders vinden, gaan vervolgens ergens staan en geven hun mening. En zo verder. Het verspreiden van het alternatief (stap 3) gebeurt automatisch door de opdracht “ga achter iemand staan als je enige herkenning voelt/hebt met wat er gezegd is.

Bijzonderheden van het gesprek op voeten (pg 84). Je luistert tijdens het lopen heel goed naar de lalala en de li. In de li zit nieuwe informatie. Vaak zit deze bij mensen die alleen staan, of aan de rand van de drukte. Ga naast deze mensen staan en vraag of zij hardop willen denken, met andere woorden, de minderheidswijsheid een stem geven.

Er worden zaken benoemd. Afwijkende meningen worden uitgesproken en onderzocht. Tijdens de sessie maken we een aantal keuzes. En we leren meer over elkaars kwaliteiten/talenten.

Het eindigt met het formuleren van de vraag voor de volgende keer en het bedenken hoe we dat dan gaan vormgeven.

Persoonlijk

Menig collega heeft moeite met “de traagheid” van het proces. Dat is ook voelbaar aan het eind. Fijn dat de begeleider na de sessie de tijd neemt om onze voortgang schriftelijk helder te benoemen. Het is een hele lijst.

Ikzelf heb die moeite niet echt. Onderwijsinnovatie gaat mi niet over het veranderen van het onderwijs. Het gaat over het veranderen van ons (de docenten) eigen perspectief, het overwinnen van onze eigen angsten, het anders met elkaar samenwerken. Want:

albert-einstein-physicist-we-cannot-solve-our-problems-with-the-same-thinking-we

Anders leren denken, het vertrouwen opbouwen om anders te gaan doen. Het kost tijd. De tijd niet nemen betekent waarschijnlijk dat het eindresultaat erg zal lijken op wat we nu doen. En dan is alle tijd voor niets geweest. Daar zou ik dan weer moeite mee hebben.

Bovendien is het zo dat als je anders begint te denken en vertrouwen krijgt dat anders doen mogelijk is, er wellicht al kleine onderwijsvernieuwingkjes ontstaan. Bovendien win je volgens mij aan de achterkant tijd. De echt gedeelde focus en de manier van samenwerken gaan ons dan helpen om snel stappen te zetten.

 

Verder Bericht

Vorige Bericht

Geef een reactie

© 2017 De lerende docent

Thema door Anders Norén

%d bloggers liken dit: