Deze dagen sluit ik met een aantal studenten het mentoraat af. Twee jaar lang was ik hun mentor. Ik heb het met plezier gedaan. Het zijn gemotiveerde studenten die uitkijken naar hun stage. Hun woorden: ” Ze vonden het leuk te weten dat er iemand was waar ze terecht konden. Het waren gezellige gesprekjes. Maar er echt er iets aan gehad… De opdrachten, nee niet echt iets aan gehad wat ik me zo herinner. Bedankt mevrouw.” Ze stappen over naar het hoofdfasementoraat, waar de begeleiding meer is afgestemd op wat ze nodig hebben.
Wat wil ik eigenlijk met dat mentoraat/slb. Hoe zit het hier met die balans.
| Taakeisen |
|
| Verzachtend |
|
| Energiebron |
|
| Versterkend |
|
Conclusie: ik zie mogelijkheden om dit in balans te krijgen. Maar in z’n huidige vorm is voor mij de balans niet ok. En ga ik verzoeken mij volgend jaar geen nieuwe mentorstudenten te geven.