De lerende docent

In ontmoeting de volgende stap te zetten

Wat is de essentie van wat ik leerde van #ulab

Vandaag met de coaching groep #ulab afgesloten.

Ook daar bleek weer, lastig om te omschrijven wat het gebracht heeft. Ik doe toch een poging.

Het is een “zie je wel, ik ben niet gek”. 

Ik ben vaak kritisch als er stappen worden gepresenteerd. Dan denk ik, we zijn er hiermee nog niet helemaal. Het is fijn om te lezen & te luisteren naar mensen die je op dat pad zijn voorgegaan en woorden hebben gegeven aan de volgende fase. Mensen die net als ik nog niet tevreden zijn, omdat met die voorgaande stappen de grote kloven (ecologisch, maatschappelijk en spiritueel-cultureel) niet gedicht worden.

Het doet wat dat een universiteit als MIT dit aanbiedt en 28.000 mensen meedoen. Ik ben niet alleen.

#ulab 6Het is een verdieping van het begrip: met aandacht luisteren

Luisteren naar wat nu nodig is

Onderwijs gebeurt in dit moment, in het nu. Je bereidt je inhoudelijk voor, versterkt je vaardigheden. Vervolgens is de kracht van het moment afhankelijk van hoe jij daar aanwezig bent. Met “open mind, heart en will”

In de Mooc werden tools aangereikt die dat versterken/verdiepen.

De voor mij meest veelzeggende foto van het geleerde is de foto hiernaast. Hij benoemt de 4 grote afleidingen van het “being present now” en de tools om ermee om te gaan. Luisteren naar jezelf (mindfull), luisteren naar de ander om te verbinden (deep listening), luisteren naar wat zich aandient (sensing) en bouwen op het verleden (learning). De kunst is dus om die afleidingen te verbinden met het nu.

De coaching circle heeft mij trouwens het meest geleerd over de kracht van deep listening. Sensing boeit me enorm.

An organization has one preferent level of conversation.

Dat was een eye-opener. Dat organisaties een voorkeur hebben voor een bepaald level of conversation. Het (h)erkennen ervan en je realiseren dat het veranderen ervan een cultuurverandering is. Dat heeft me veel inzicht gegeven in wat er nodig is om als organisatie andere gesprekken met elkaar te voeren. En ik ben fan van level 4: I in We, I in now

Het is eindelijk stillness een plek geven in mijn professionele denken/handelen.

Ik deed het al om bij mijn eigen kern te blijven, af en toe vertragen door te wandelen of te mediteren.

Heerlijk als dan zo’n traject je laat zien dat daar nog een laag onder zit die je kan aanboren. Het dagelijks contact maken met waar je in gelooft, waar je voor staat, wat je wil bereiken (je intentie), De kracht van jezelf zien als een instrument. (#ulab principe 3) De kracht van datzelfde doen in groepsverband.

The simple delight of working together with others on the things you really care about. (Peter Senge)

En de overtuiging van Ulab/Otto Scharmer dat het een hele belangrijke missing link is, nu in hoger onderwijs (uit U.Lab: Seven principes For Revolutionizing Higher Education):

Stepping back, what are we learning? We see that the emerging 21st-century model of higher education is an inversion of the 20th-century model in that it places the learner in the driver’s seat of personal, relational, and institutional renewal. The challenge of this approach is to spark inspiration in “the driver” (the learner). That spark is the missing aspect of higher education as it exists today. We can activate it by helping learners to tap into their deeper sources of knowing: Who am I? What am I here for? What future do I want to co-create moving forward?

Het is Holding the space

Tot voor deze Mooc was de intervisiegroep in mijn docentschap de plek waar ik mij veilig genoeg voelde om toe te laten echt veranderd te worden (#ulab principe 11: be open to be changed first).

Met alle ervaringen/verhalen/tools van #ulab heb ik nu meer in handen om een plek te creëren waar echt diep leren mogelijk is.

Prototyping, klein beginnen.

En als je dan weet “What future do I want to co-create moving forward?” dan begin je gewoon.

Klein beginnen, mensen erbij zoeken, feedback verzamelen enz enz.

Of ik een prototype heb? Als ik nu moet antwoorden zeg ik:

Ik wil met studenten op zoek gaan naar hun toekomstige rol. Hoe werkt dat co-creeren, co-creatieve relaties. Hoe verzamel je feedback over  of je als collectief (bedrijf) goed op weg bent richting je intentie. over je rentmeesterschap, over de effecten van je handelen.

 

Ik sluit af met een citaat genoemd door Peter Senge. Op een of andere manier hoort het erbij.

 Doing small things with great love (Mother Theresa)

 

 

Verder Bericht

Vorige Bericht

Geef een reactie

© 2017 De lerende docent

Thema door Anders Norén

%d bloggers liken dit: