De lerende docent

In ontmoeting de volgende stap te zetten

De meest confronterende vraag van het jaar.

Ik was hieraan aan het schrijven. En dacht, eigenlijk ben ik met dit onderwerp echt klaar. Waarom schrijf ik dit dan toch nog op. Omdat ik diegene(n) die hem in allerlei vormen dit jaar stelden het antwoord nog schuldig ben. Bij deze!

De vraag was: “Jij hebt een passie voor leren, jij wil graag dat studenten leren integreren in hun leven. Dat ze leren dat persoonlijke groei leuk is, de moeite waard. Wat maakt dat jij alle uren (ook die je besteedt aan persoonlijke groei) beloond wil zien met een betaling”. Wat heb je eigenlijk nodig om dat niet meer te doen:

Antwoord: als al mijn activiteiten zich op de groene lijn zouden bevinden, zou je me niet meer horen. (gebaseerd op boek oplossingsgericht denken)

Gewenst: krachtig voor de groep staan, zien en schakelen en zelfvertrouwen bij anderen faciliteren

En om de vraag van Lambert te beantwoorden in de reactie hierop: ik zie mezelf als iemand die dat in wezen in zich heeft, en nu op zoek is naar “techniek” om het onderste uit de kan te halen.

Gewenst: Ik wil graag output-gericht werken en ja zeggen tegen de beloning/tijdsplanning (per deeltaak) die daarvoor staat.

En dus “zei zij stoer“: “ik ga het doen, respectvol naar de organisatie,  ik “just stop it” dat meewerken aan die rode lijn.”

En ga vanaf nu genieten en verslag doen van de kleine stappen op de groene lijn.

Verder Bericht

Vorige Bericht

1 Reactie

  1. Annemie 25 mei 2012

    En genieten van de samenwerking met collega’s!
    Succes en vooral ook veel plezier!
    Annemie

Geef een reactie

© 2017 De lerende docent

Thema door Anders Norén

%d bloggers liken dit: